‘Utopia’ — The Bitcoin Market For Criminals — Has Been Shut Down By Dutch Police

Posted by on Feb 13, 2014 in Bitcoin, Drugs | 0 comments

‘Utopia’ — The Bitcoin Market For Criminals — Has Been Shut Down By Dutch Police

‘Utopia’ — The Bitcoin Market For Criminals — Has Been Shut Down By Dutch Police The anonymous market community has been excited about Utopia for a long time, but it seems that the anticipation was for naught — Dutch police seized the site yesterday, reports PC World. We’ve reported on Utopia before, but for the uninitiated, it was the Bitcoin-fueled marketplace that was supposed to step in and become the new go-to destination for drugs and whatever else you could want after the shutdown of the first Silk Road. It opened and operated for several days, but those days are behind us. Utopia’s forum, where customers and vendors can communicate with each other, was not seized and is still operational. There is a lot of talk on how to regroup and set up another Utopia-like shop. This shutdown is “a serious blow to the darkweb marketplace community” and people need to “regroup, and do it again[…] Show them that you, we, are a hydra — cut off one head and ten more spring up.” Dutch officials aren’t sharing much information at all. There’s no word on if any arrests were made, or even how the site was seized. More details are to come this week, they say. Taken from Here! Share this:ShareClick to share on Facebook (Opens in new window)Click to share on Twitter (Opens in new window)Click to share on LinkedIn (Opens in new window)Click to share on Google+ (Opens in new window)Click to email this to a friend (Opens in new...

Read More

Αγοράζοντας ναρκωτικά online

Posted by on Nov 15, 2013 in Drugs | 0 comments

Αγοράζοντας ναρκωτικά online

  Μπορείς να αγοράσεις κοκαΐνη στο internet; Φυσικά και μπορείς. Για την ακρίβεια μπορείς να αγοράσεις όποιο ναρκωτικό θέλεις. Θα γίνω πιο σαφής. Εκτός από το βαθύ ΠΑΣΟΚ και το βαθύ twitter, υπάρχει και το βαθύ διαδίκτυο (Deep Web). Εκεί βρίσκονται πολλά περισσότερα απ’ όσα φαντάζεστε κι απ’ όσα μπορούν να «ψαρέψουν» οι μηχανές αναζήτησης. Ίσως να ακούγεται σαν σενάριο ταινίας, αλλά τα πράγματα είναι πιο πεζά και, πρωτίστως, προσβάσιμα. Αρκεί να έχετε την σωστή διεύθυνση και το απαραίτητο λογισμικό μα, κυρίως, αρκετά χρήματα να ξοδέψετε στην μαύρη αγορά που έχει στηθεί σε αυτήν την σκοτεινή γωνιά του internet. Μία μαύρη αγορά όπου, μέχρι πριν ένα χρόνο περίπου, μπορούσες να αγοράσεις όπλα με σχετική ευκολία. Ήταν όμως μία «επιχειρηματική» κίνηση που δεν είχε την προσδοκώμενη ζήτηση για να καλύψει τα έξοδα των servers, με αποτέλεσμα το Armory να κλείσει. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία, αφού επρόκειτο για ένα παράπλευρο εμπόριο κάτω από την ομπρέλα του Silk Road, το site όπου μέχρι και σήμερα διατίθεται προς πώληση ό,τι ναρκωτικό είναι καταγεγραμμένο στην παγκόσμια βιβλιογραφία -και όχι μόνο. Για να το θέσω διαφορετικά, φανταστείτε ένα παράνομο e-bay που στην κατηγορία «Σπίτι και Κήπος» αντί τσουγκράνας και καλύμματος καναπέ, θα βρείτε LED λάμπες για εσωτερική «καλλιέργεια» και 1.000 σπόρους οπιούχου παπαρούνας. Για να βρεις τον «δρόμο του μεταξιού», θέλει τρόπο. Συγκεκριμένα, τον ανώνυμο τρόπο που σου παρέχει το Τor. Πρόκειται για ένα project που αρχικώς επιδοτήθηκε από το U.S. Naval Research Laboratory το 2004. Και τι κάνει αυτό λοιπόν; To δίκτυο Τοr βασίζεται στην εθελοντική προσφορά των χρηστών «δανείζοντας» λίγο bandwidth από τη σύνδεσή τους, αφού πρώτα ρυθμίσουν έναν κόμβο τοπικά στον υπολογιστή τους. Μέσω ενός συστήματος κρυπτογράφησης πολλαπλών στρωμάτων, δίνει τη δυνατότητα στον χρήστη να συνδεθεί στο διαδίκτυο διατηρώντας την ανωνυμία όσον αφορά την τοποθεσία του ή την διαδικτυακή του δραστηριότητα. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα πως στα γεγονότα στην Αίγυπτο, το Tor έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικοινωνία και οργάνωση των πολιτών παρακάμπτοντας την παρακολούθηση και την λογοκρισία της αιγυπτιακής κυβέρνησης. Υποθέτω πως σε μερικούς, όλα αυτά θα τους προκαλούν πονοκέφαλο. Κακώς. Η πραγματική αναστάτωση έρχεται όταν επιτέλους βρίσκεσαι μπροστά στον online πάγκο του Silk Road. Ό,τι έχεις στις τσέπες σου ή στον τραπεζικό σου λογαριασμό δεν έχει αντίκρισμα σε αυτήν την μαύρη αγορά. Όλες οι συναλλαγές γίνονται με Bitcoins (BTC). Κι εκεί ξεκινάει ο αγώνας να κατανοήσεις τι είναι αυτό το ψηφιακό νόμισμα, πώς το διαχειρίζεσαι και, το βασικότερο όλων, πώς το προμηθεύεσαι. Εάν έχεις χρόνο, μπορείς να κατεβάσεις το Bitcoin-qt και να αφήσεις τον υπολογιστή σου να ταλαιπωρείται με επίλυση πολύπλοκων αλγόριθμων (mining), αφού πρώτα συγχρονιστεί με το δίκτυο (υπολογίστε έως 24 ώρες), και ως ανταμοιβή θα λάβεις κάποια νέα bitcoins που δημιουργεί το σύστημα. Η μεταφορά των BTC μεταξύ χρηστών είναι εφικτή εφόσον γνωρίζεις την διεύθυνση του αποδέκτη, η οποία έχει την μορφή αλφαριθμητικού 34 χαρακτήρων. Αν όμως ανήκετε κι εσείς στην κατηγορία των ανθρώπων που δεν έχουν τόση υπομονή, όπως κι εγώ, υπάρχει και εναλλακτική -αρκεί, βέβαια, να είσαι διατεθειμένος να θυσιάσεις μέρος της ανωνυμίας που προσφέρει το BTC. Εάν ναι, τότε κατεβάζεις μια πιο ελαφριά έκδοση e-wallet, το Multibit, και απευθύνεσαι σε exchange market, σκοντάφτοντας πάνω σε ισοτιμίες που αλλάζουν συνεχώς. Δυστυχώς όμως κι εδώ τα πράγματα δεν λύνονται με ένα κλικ. Πολλά από αυτά τα ανταλλακτήρια, όπως το Mt.Gox και το AurumXchange, ζητούν πλήρη στοιχεία όπως επίσης και σκαναρισμένο επίσημο έγγραφο που να πιστοποιεί την ταυτότητά σου και την διεύθυνση κατοικίας, προκειμένου να μπορέσεις να μετατρέψεις ευρώ/δολάρια από τον τραπεζικό σου λογαριασμό σε BTC. Για όποιον δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο, υπάρχει το VirWoX, το οποίο επιτρέπει την συναλλαγή μέσω Paypal. Και πάλι όχι με ένα...

Read More

H πρέζα όπως είναι

Posted by on Nov 5, 2013 in Drugs | 0 comments

H πρέζα όπως είναι

Κοιτώντας τις συνταρακτικές εικόνες του Δημήτρη Μπούρα   Κοιτάζοντας για πολλοστή φορά τις φωτογραφίες των τοξικοεξαρτημένων του Δημήτρη Μπούρα που έκαναν το γύρο του κόσμου, πιάνω τον εαυτό μου να κατρακυλά σε απύθμενα ψυχολογικά βάθη. Πρόκειται για εικονοποιία που συγκλονίζει, που σφαδάζει και βρυχάται. Ας αποστρέψω το βλέμμα, σκέφτομαι, δεν μου αρέσουν διόλου αυτές οι ασύλληπτα ωμές λήψεις. Και μετά σκύβω ξανά στην οθόνη και τις αφήνω να με πλακώσουν σαν κουβέρτες λουσμένες στον ιδρώτα. Είναι τέτοια η άφατα ενοχλητική δύναμή τους, είναι το συναισθηματικό ισοδύναμο μιας φαγούρας την οποία επιμένεις να ξύνεις. Ένα χρόνο μετά την έκθεσή τους στη Βοστώνη, το Κέιμπριτζ και την Αθήνα, και μήνες έπειτα από τα πολύκροτα δημοσιεύματα της Huffington Post και της Süddeutsche Zeitung, οι φωτογραφίες του Δημήτρη Μπούρα παρουσιάζονται εκ νέου, αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη, από τις 6 ως τις 10 Νοεμβρίου, ενώ το προσεχές διάστημα θα φιλοξενηθούν στο Βερολίνο και τη Βαλένθια. Και πιθανότατα θα ταξιδέψουν ακόμη πιο πέρα, απλά και μόνο γιατί δεν υπάρχει τίποτε όμοιό τους, ουδέποτε έχει καταγραφεί ένα τόσο αφτιασίδωτο ντοκουμέντο της πιάτσας. Θαυμάζω τον Μπούρα: τα κότσια και την ανιδιοτέλειά του. Τα ανθρώπινα ράκη της Αθήνας δεν αποτελούν το μοναδικό του διαπιστευτήριο. Έχει περιηγηθεί στα τοπία των μαχών του Αφγανιστάν και στάθηκε στο πλευρό αμερικανών στρατιωτών που βιώνουν το δικό τους «Αποκάλυψη τώρα», γράφοντας «Mommy, can I kill today?» πάνω στο γείσο του κράνους. Ο Μπούρας κέρδισε την εμπιστοσύνη σύρων ανταρτών που μόλις έχασαν τα παιδιά τους και κατέγραψε τις θρησκευτικές τελετές σουφιστών σαν να ήταν μέλος του εκκλησιάσματός τους. Καταγίνεται με τη φωτοδημοσιογραφία από το 1979, εμπνευσμένος από τον Henri Cartier-Bresson και την Oriana Fallaci και έκτοτε έχει ταξιδέψει στην Αίγυπτο, το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν, την Τσετσενία, την Τουρκία. Η περιηγητική φωτογραφία του είναι άχρηστη, αρνείται να ξοδέψει φιλμ εάν δεν εξυπηρετεί ανθρωπιστικούς σκοπούς, οι μη διερχόμενοι κρίσης τόποι δεν του προκαλούν τον παραμικρό οίστρο. Όσο περισσότερο χειροτερεύουν τα πράγματα εκεί έξω, τόσο πιο πολύ συνδέεται μαζί τους ο Μπούρας. Θα μπορούσε αναντίρρητα να αποτελεί έναν από τους διαπρεπείς ρεπόρτερ του καιρού μας και ανεκτίμητη μονάδα για τα διεθνή πρακτορεία, αν δεν του ήταν τόσο αδιάφορες οι διακρίσεις. Οι περισσότερες φωτογραφίες του κυκλοφορούν με ψευδώνυμο. Είναι το τίμημα που καταβάλλει για να συνεχίσει να εξασφαλίζει βίζες, για να εξακολουθήσει να συνεργάζεται με μη κυβερνητικές οργανώσεις και με τη Διεθνή Αμνηστία. Χωρίς να έχω αποσπάσει τη γνώμη του πάνω στο θέμα, στοιχηματίζω πως ο καλλιτέχνης απολαμβάνει τον αντίκτυπο που ασκούν οι φωτογραφίες του στο θεατή. Με δικά του λόγια, «δεν θέλω να συνεισφέρω στον εφησυχασμό. Επιθυμώ να διαταράξω τη γαλήνη. Αυτές οι εικόνες σε ταξιδεύουν εκεί όπου δεν έχεις δικαίωμα να βρίσκεσαι. Σε καθιστούν εισβολέα και παρατηρητή. Και σε φέρνουν αντιμέτωπο με μια πραγματικότητα που θα σε κάνει να μετρήσεις τους φόβους και τις αντοχές σου». Προπάντων, οι προβοκατόρικες φωτογραφίες των τοξικοεξαρτημένων του Δημήτρη Μπούρα δίνουν το μέτρο της υποκρισίας μας. Δακτυλοδείχνουν αυτό που επιλέγουμε να αγνοούμε. Σε αυτό το σημείο, σοφότεροι άνθρωποι από εμένα θα μπορούσαν να πουν: «Παράτα μας, ρε φίλε. Ο κόσμος καίγεται, ολόκληροι πληθυσμοί πεινάνε, άσε κατά μέρους τα τζάνκια, αυτοί κατέβασαν οικειοθελώς τον πέλεκυ στον εαυτό τους». Σήμερα, που η αναξιοπρέπεια μοιάζει να μην έχει αρκετές εκφάνσεις στην Ελλάδα της κρίσης, θα μπορούσε όντως να ισχυριστεί κανείς πως η πρόληψη απέναντι στις ουσίες φαντάζει επουσιώδης. Στα χρόνια της ευμάρειας ο πρεζάκιας αποτελούσε μια οριακή φιγούρα. Πλέον έχει μετακινηθεί σε τόσο περιφερειακές επικράτειες, που τείνει να γίνει αόρατος. Ακριβώς εδώ εγείρεται το ερώτημα: τι θα πάρει τη θέση του; Ποιος είναι ο απόβλητος του αύριο και πόσο ευρύχωρη μπορεί να γίνει στο μέλλον η δημογραφία του περιθωρίου; Ουσιαστικά αυτό εδώ δεν...

Read More